ziektes:

Vleesetende bacterie huist in de mond van kinderen:

Tien tot twintig procent van de kinderen is drager van de vleesetende bacterie. Toch is paniek niet nodig. De kans dat de bacterie agressief wordt, is zeer klein.

Persoonlijke hygiëne is de belangrijkste preventieve maatregel die men kan nemen. Ook een goede wondverzorging is belangrijk: elk wondje moet met een alcoholische oplossing gereinigd worden.

Althans, dat is het advies van Antwerpse microbioloog Herman Goossens, die aan het hoofd staat van het Universitair Ziekenhuis Antwerpen (UZA-)laboratorium, het referentielab voor infecties door de vleesetende bacterie.

Maakt de vleesetende bacterie meer slachtoffers?

Dit jaar zijn er al bijna 60 nieuwe gevallen van infectie met de vleesetende bacterie gemeld. Vorig jaar waren dat er 202 en in 2005 waren dit er slechts 97.

Eén op 5 patiënten overleeft de infectie niet. De afgelopen jaren zijn er 80 mensen aan gestorven. De BV-kapper Glenn Gemeiner is de bekendste.

Ondanks het stijgend aantal slachtoffers, gelooft Goossens niet echt dat de vleesetende bacterie aan een opmars bezig is.

“We moeten voorzichtig zijn met de interpretatie van de cijfers. Elke keer dat dit in de pers komt, krijgen we meer meldingen binnen. Vroeger is er misschien ondergerapporteerd. Daarom pleit ik voor een meldingsplicht.”

Wat is de vleesetende bacterie?

De vleesetende bacterie (of keelstreptokok) bevindt zich op onze huid, en vooral in de keel.

Bij jonge kinderen maakt ze deel uit van de normale mond- en keelflora. Ze kan banale aandoeningen zoals keelpijn veroorzaken.

Bij de meeste mensen wordt de bacterie absoluut niet agressief. Het aantal keren dat ze bacterie zeer ernstige wondinfecties veroorzaakt, blijft zeldzaam.

Patiënten bij wie de vleesetende bacterie wel actief wordt, beschrijven een ontzettend felle pijn, afkomstig van het infectueuze proces in het dieper liggende weefsel.

Na enkele uren kleurt de huid blauw wat een teken is dat het onderliggende weefsel afsterft.

“De klassieke besmetting gebeurt via een huidwonde”, zegt Goossens, “en mogelijk is de patiënt zelf drager van deze bacterie in de keel, en brengt hij ze via hoesten of via de handen over op de wonde.”

Behandeling van de vleesetende bacterie.

“We hebben de jongste jaren geleerd dat we onmiddellijk moeten ingrijpen en het geïnfecteerde weefsel moeten wegsnijden omdat de infectie een proces in het lichaamsweefsel op gang brengt dat heel moeilijk te stoppen is”, stelt Goossens.

De patiënt krijgt ook antibiotica toegediend maar die is in de eerste uren niet levensreddend.

Als de infectie in een been of arm krijgt, heb je de beste overlevingskansen maar helaas is de amputatie van het been of de arm vaak de enige oplossing.

De behandeling wordt veel moeilijker als de infectie zich in de romp manifesteert.

Meer info:

Universitair Ziekenhuis Antwerpen - Wilrijkstraat 10 - 2650 Edegem – tel: 03 821 30 00